สาระสำคัญ/ความคิดรวมยอด

       ระบำ คือ ศิลปะของการร่ายรำที่แสดงพร้อมกันเป็นหมู่เป็นชุด ความงามของการแสดงระบำ อยู่ที่ความสอดประสานกลมกลืนกัน ด้วยความพร้อมเพรียงกัน  การแสดงมีทั้งเนื้อร้องและไม่มีเนื้อร้อง ใช้เพียงดนตรีประกอบ  คำว่า "ระบำ" รวมเอา "ฟ้อน" และ "เซิ้ง" เข้าไว้ด้วยกัน เพราะวิธีการแสดงไปในรูปเดียวกัน แตกต่างกันที่วิธีร่ายรำ และการแต่งกายตามระเบียบประเพณีตามท้องถิ่นระบำ แบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ ระบำดั้งเดิมหรือระบำมาตรฐาน และระบำปรับปรุงหรือระบำเบ็ดเตล็ด    รำ หมายถึง การแสดงที่มุ่งความงามของการร่ายรำ เป็นการแสดงท่าทางลีลาของผู้รำ โดยใช้มือแขนเป็นหลัก ฟ้อน  หมายถึง ศิลปะการแสดงที่เป็นประเพณีของทางภาคเหนือ จะใช้ผู้แสดงเป็นจำนวนมาก มีลีลาการฟ้อนพร้อมเพรียงกันด้วยจังหวะที่ค่อนข้างช้า

ตัวชี้วัด/จุดประสงค์การเรียนรู้

 ตัวชี้วัด
ศ.3.1     ป.6/1   สร้างสรรค์การเคลื่อนไหวและการแสดงโดยเน้นการถ่ายทอดลีลาหรืออารมณ์    
                        การประดิษฐ์ท่าทางประกอบเพลงปลุกใจหรือเพลงพื้นเมืองหรือท้องถิ่นเน้นลีลา  
                        หรือ อารมณ์
              ป.6/2   ออกแบบเครื่องแต่งกาย หรืออุปกรณ์ประกอบการแสดงอย่างง่าย ๆ
             การออกแบบสร้างสรรค์ เครื่องแต่งกาย  อุปกรณ์ ฉากประกอบการแสดง
              ป.6/3   แสดงนาฏศิลป์และละครง่าย ๆ          
ศ.3.2       ป. 6/2   การแสดงนาฏศิลป์ 
              ป. 6/5  ระบำ
              ป. 6/4   รำวงมาตรฐาน  
              ป. 6/5  ระบำ  รำ  ฟ้อน
              ป. 6/6  การแสดงพื้นบ้าน   
                               
    วัตถุประสงค์
             1.  ความหมาย-ลักษณะความสำคัญ-ฃองการแสดงประเภท ระบำ รำ ฟ้อน
             2. การแสดงท่ารำ-ขับร้องตามบทเพลงที่กำหนด
 

การวัดผลและประเมินผล

            1 สังเกตการตอบคำถาม

            2 สังเกตการปฏิบัติกิจกรรม

ปีการศึกษา 2562 / 2
ชั้น ประถมศึกษาปีที่ 6
กลุ่มสาระ ศิลปะ
หน่วย รายวิชากลุ่มบูรณาการ (แกนหลักศิลปะ รหัสวิชา ศ16101) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2562
ชั่วโมง ระบำรำฟ้อน
เรื่อง ระบำรำฟ้อน(1) 7 ม.ค. 63
แผนการสอน ครูนิทัศน์ จันทนากร และ ครูจงใจ ธรรมชาติ
ครูผู้สอน ครูนิทัศน์ จันทนากร และ ครูจงใจ ธรรมชาติ